بهار می آید و طبیعت سبز و دلپذیر میشود
من با رودخانه ها آواز می خوانم
و پیراهن سبزم را میپوشم
و با ماهی های قرمز عکس یادگاری میگیرم
بگذار هر روز ،رویایی باشدباور کردنی
بگذار هر روز عشقی باشد دچارشدنی
بگذار هر روز بهانه ای باشد
حیات بخشیدنی
زندگی را نفسی ارزش غم خوردن نیست و دلم بس تنگ است بی خیالی سپر هر درد است باز هم می خندم آن قدر می خندم که غم از روی رود